وقتی صحبت از سفر به اروپا یا دیگر کشورهای جهان میشود، نوع ویزا اهمیت زیادی پیدا میکند. بسیاری از افراد بین گزینههای مختلف دچار تردید میشوند و نمیدانند دقیقاً چه نوع ویزایی با هدف سفرشان تناسب دارد. یکی از سوالات پرتکرار در این زمینه، فرق ویزای توریستی با ویزای شینگن است؛ چرا که هر دو برای سفرهای موقت طراحی شدهاند اما شرایط، کاربردها و مزایای متفاوتی دارند. آشنایی با انواع ویزا و تفاوتهای آنها، به تصمیمگیری بهتر و صرفهجویی در هزینهها و زمان کمک میکند.
آشنایی با انواع مختلف ویزای شینگن
ویزای شینگن یکی از پرتقاضاترین و معتبرترین ویزاها در سطح بینالمللی است و افراد زیادی برای سفر، ترانزیت یا اقامت موقت در کشورهای عضو این منطقه، بهدنبال دریافت آن هستند. بسته به هدف سفر، نوع و شرایط هر فرد، این ویزا در انواع مختلفی صادر میشود که هرکدام قوانین و کاربردهای خاص خود را دارند. برای درک بهتر فرق ویزای توریستی با ویزای شینگن لازم است ابتدا با انواع اصلی و کاربردهای مختلف ویزای شینگن آشنا شویم. در زیر انواع اصلی ویزای شینگن را مرور میکنیم:
ویزای نوع A (ترانزیت هوایی)
این نوع ویزا صرفاً برای افرادی صادر میشود که قصد دارند از یک کشور عضو شینگن تنها بهعنوان محل توقف و تعویض هواپیما استفاده کنند. با داشتن این ویزا فرد اجازه خروج از فرودگاه را ندارد و صرفاً میتواند در بخش ترانزیت بینالمللی فرودگاه باقی بماند. همچنین ورود به خاک کشور با این ویزا مجاز نیست.
ویزای نوع B (ترانزیت زمینی – منسوخ شده)
این ویزا که اکنون در ویزای نوع C ادغام شده، پیشتر برای عبور زمینی از کشورهای شینگن در مدت حداکثر 5 روز صادر میشد. امروزه این نوع ویزا بهصورت محدودتر در قالب ویزای نوع C با شرایط خاص صادر خواهد شد.
بیشتر بخوانید: از کدام کشور راحت تر ویزای شینگن بگیریم؟
ویزای نوع C (کوتاه مدت)
رایجترین نوع ویزای شینگن است و برای اقامتهای کوتاهمدت در محدوده شینگن کاربرد دارد. دارنده این ویزا میتواند در بازه زمانی 180 روزه، حداکثر 90 روز در کشورهای عضو اقامت داشته باشد. این ویزا معمولاً برای اهدافی مانند گردشگری، ملاقات با خانواده، شرکت در رویدادها یا جلسات کاری صادر میشود و دارای زیرمجموعههایی متنوع است. برای درک بهتر فرق ویزای توریستی با ویزای شینگن آشنایی با این زیرمجموعهها اهمیت دارد که در ادامه آنها را بهصورت کامل بررسی خواهیم کرد.
ویزای یکبار ورود (Single Entry)
این نوع ویزا فقط یک بار اجازه ورود به محدوده شینگن را میدهد. اگر فرد پس از ورود منطقه را ترک کند، حتی اگر هنوز زمان ویزای او به پایان نرسیده باشد، دیگر امکان بازگشت با همان ویزا را نخواهد داشت. بنابراین خروج از شینگن به معنای پایان اعتبار ویزاست.
ویزای دو بار ورود (Double Entry)
در مقایسه با نوع قبلی، این ویزا به دارنده آن امکان میدهد دو بار به منطقه شنگن وارد و خارج شود. به عبارتی فرد پس از ورود اولیه، یکبار میتواند منطقه را ترک کرده و دوباره بازگردد. با استفاده از دو بار ورود، ویزا دیگر معتبر نخواهد بود و نیاز به صدور ویزای جدید است.
ویزای چندبار ورود (Multiple Entry)
این ویزا که با عنوان ویزای مولتی نیز شناخته میشود، آزادی بیشتری را به فرد میدهد. دارندگان این نوع ویزا میتوانند در طول مدت اعتبار ویزا، چندین بار وارد منطقه شینگن و از آن خارج شوند، بدون محدودیت در دفعات ورود، البته تا زمانی که مجموع اقامتها از 90 روز در بازه 180 روزه فراتر نرود.
ویزای نوع D (اقامت بلند مدت)
این ویزا مختص افرادی است که قصد دارند بیش از 90 روز در یکی از کشورهای عضو شینگن به دلایلی مانند تحصیل، اشتغال یا زندگی اقامت داشته باشند. ویزای تایپ D بهعنوان ویزای ملی نیز شناخته میشود و برای اقامتهای طولانیمدت صادر میگردد؛ اما در برخی شرایط خاص، امکان سفر به سایر کشورهای شینگن نیز با این نوع ویزا فراهم است.
بررسی کامل انواع ویزای توریستی
ویزاهای توریستی برای افرادی صادر میشوند که با هدف سفر، تفریح، بازدید از نزدیکان یا شرکت در رویدادهای خاص قصد ورود موقت به کشور دیگری را دارند. بسته به دلیل و هدف سفر، انواع مختلفی از این نوع ویزا وجود دارد که هر کدام کاربرد خاص خود را دارند. برای درک بهتر فرق ویزای توریستی با ویزای شینگن در زیر به معرفی انواع رایج ویزای توریستی میپردازیم تا با کاربردها و شرایط هر یک آشنا شوید.
ویزای ترانزیت فرودگاهی
این نوع ویزا مخصوص افرادی است که فقط قصد عبور از فرودگاه کشور مقصد را دارند و در مسیر پروازی خود باید پروازشان را تغییر دهند. این ویزا اجازه خروج از محدوده فرودگاه را نمیدهد و تنها مختص توقف کوتاه بینالمللی است.
ویزای بازدید از خانواده یا دوستان
درصورتیکه هدف شما از سفر ملاقات با اقوام یا دوستان ساکن کشور مقصد باشد، میتوانید برای دریافت این نوع ویزا اقدام کنید. مدت زمان اقامت در این نوع ویزا محدود بوده و معمولاً پس از پایان ملاقات، فرد به کشور خود بازمیگردد.
ویزای ترانزیت (عبور موقت)
افرادی که ناچار به توقف کوتاه در یک کشور هستند، مانند دریانوردانی که بین مسیر سفر خود نیاز به توقف دارند، باید برای این نوع ویزا اقدام کنند. مدت اقامت معمولاً بسیار کوتاه است و تنها برای ادامه مسیر صادر میشود.
ویزای تجاری – توریستی
چنانچه سفر شما با هدف شرکت در نشستها، ملاقاتهای کاری یا بررسی فرصتهای تجاری انجام میشود، میتوانید برای ویزای توریستی با هدف تجاری درخواست دهید. این نوع ویزا برای مسافرتهای کاری کوتاهمدت مناسب است.
ویزای آموزشی کوتاه مدت
دانشآموزان یا دانشجویانی که در دورههای کوتاهمدت آموزشی، مانند کلاس زبان یا ورکشاپهای تخصصی شرکت میکنند، میتوانند از این ویزا بهرهمند شوند. این ویزا اغلب برای دورههایی با مدتزمان کمتر از سه ماه صادر میشود.
ویزای فرهنگی، ورزشی یا هنری
افرادی که برای شرکت در جشنوارهها، مراسم مذهبی، رقابتهای ورزشی، اکران فیلم یا سایر رویدادهای فرهنگی به کشور مقصد سفر میکنند، میتوانند این نوع ویزا را دریافت کنند. این ویزا بهطور موقت و بر اساس برنامه رویداد صادر میشود.
ویزای شینگن یا ویزای توریستی؛ کدام انتخاب هوشمندانهتر است؟
انتخاب بین ویزای شینگن و ویزای توریستی بستگی به هدف سفر و کشور مقصد دارد. برای درک بهتر فرق ویزای توریستی با ویزای شینگن باید گفت که ویزای شینگن امکان سفر به 27 کشور اروپایی با یک ویزا را فراهم میکند و فرد میتواند در طول اقامت خود آزادانه بین کشورهای مختلف اروپایی رفتوآمد کند. این ویژگی برای گردشگران و مسافران کاری مزیت بزرگی است. در مقابل ویزای توریستی معمولاً محدود به یک کشور خاص است و برای سفرهای هدفمند مانند بازدید از خانواده یا شرکت در رویدادهای خاص صادر میشود. اگر قصد دارید به چند کشور سر بزنید، ویزای شینگن گزینه بهتری است؛ ولی اگر تنها قصد سفر به یک کشور را دارید، ویزای توریستی برای شما کفایت میکند. در نهایت، آگاهی از فرق ویزای توریستی با ویزای شینگن به شما کمک میکند تا بهترین انتخاب را برای هدف و مسیر سفر خود داشته باشید.
